برسمدان. [ ب َ س َ ] ( اِ مرکب ) ظرفی است مدور و دراز مانند قلمدانی که اندکی از برسم که چیده اند بلندتر باشد و برسم را درون آن نهند. ( برهان ) ( آنندراج ). دو هلال وار فلزی با پایه بلند که بر سه پایه قرار دارد و آن دو را به فاصله از یکدیگر برزمین قرار دهند و هریک از دو سر دسته های برسم را بریکی از آن دو تکیه دهند. و نیز رجوع به برسم شود.
وسیله ای به شکل دو پایۀ فلزی با دوشاخۀ هلالی شکل که برسم را روی آن قرار می دهند.
💡 تیز دوم تیز دوم تا به سواران برسم نیست شوم نیست شوم تا بر جانان برسم
💡 چرخ بود جای شرف خاک بود جای تلف باز رهم زین دو خطر چون بر سلطان برسم
💡 طالب خان وزیر برسم همیشگی که با شاه به سبب جوانی بگستاخی سخن میگفت، آنروز نیز چنین کرد.
💡 گاهى به آقا مى گفتند: آقا بيشتر مواظب خودتان باشيد، مى گفت: شهادت افتخار است،مگر شما حسودى تان مى شود كه من به مقامى برسم، افتخار نصيبم شود!
💡 شدهام خراب و بدنام و هنوز امیدوارم که به همت عزیزان برسم به نیک نامی
💡 برسم صورت آرایان برای چشم رعنایان چو تو پیراهنی شستی نجس شد جامه تقوی را
