باگ یادی

باگ یادی. ( اِ ) ماه مهر در ایران باستان. سال هخامنشی از ماه باگ یادی شروع میشد. باگ یادی مرکب است از کلمه باگ، بع ( = خداوند ) و از ریشه کلمه یز ( = ستایش )، یعنی ماه ستایش بغ؛ و بعدها بجای جشن باگ یادی جشن مهرگان که در هنگام انقلاب شتوی در روز شانزدهم مهرماه میافتد جشن بزرگ ایران قدیم بوده است. ( خرده اوستا ص 205 ). و رجوع به یسنا ص 23 و 43 و فرهنگ ایران باستان ص 64 و هم چنین به باغیادیش و باگ ایادیش شود.

ماه مهر در ایران است

💡 یادی از مسعود سعد راد کن بعد یاد «‌رونی‌» استاد کن

💡 هستم به کام دشمن و آن یار سنگ دل روزی نکرد یادی ازین دوستار خویش

💡 بغیر یاد تو یادی اگر کنم تاوان بغیر نام تو نامی اگر برم عار است

💡 گردبادم غافل از کیفیت حالم مباش یادی از ساغرکشان مشرب دیوانه‌ام

💡 هر آن چیزی که بنیادی ندارد مخوان آن را که آن یادی ندارد

💡 دیدن دزدیده یادی از خیانت می دهد از نظربازان رسواییم ما همچون حباب