باد شرط

بادشرط. [ دِ ش ُ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) باد شرطه. باد مساعد. ( ناظم الاطباء ). باد موافق، چون شُرْط در اصل بمعنی نشان و علامت است باد موافق را که بادشرط گویند از همین جهت است که علامت روان شدن جهاز ودور شدن طوفانست. و صاحب تاریخ ولایت نامه که بشهر لندن دارالسلطنه انگریز رفته بود چنین نوشته که باد شرط باد نرم است چون نسیم موافق که بعد فروشدن طوفان وزیدن گیرد. باین باد اگرچه اهل جهاز را بعد تصدیعات طوفان راحتی حاصل شود لیکن در روش جهاز قصور راه یابد زیرا که جهاز هر قدر زودتر که بمنزل مقصود رود بهتر است. ( غیاث ). شُرْطَ، هندی «شرتا» ( باد موافق، مطلق باد ) «عجایب الهند بزرگ بن شهریار الناخداه الرام هرمزی چ لیدن ص 36 و 38 و 130 - 232» و «شرته » «احسن التقاسیم مقدسی چ لیدن ص 31». باد موافق، بادی که مساعد کشتی رانی باشد و کشتی را مخصوصاً کشتی های شراعی را بطرف مقصد مسافران سوق دهد. رجوع به باد شرطه بقلم محمد قزوینی ( مجله یادگار سال 4 شماره 1 - 2 صص 63 - 68 ) شود. || باد شمال شرقی. ( دمزن ). رجوع به باد و باد شرطه شود.

باد مساعد باد شرطه

💡 او سرو بلند و تو چو سایه او باد شمال و تو غباری

💡 ز سنگ و آهن اگر خصم تو حصارکند خجسته دولت تو گِرد تو حِصار تو باد

💡 لاله‌اش از آتش می پروین پاش زهره‌اش از باد سحر سنبل‌پوش

💡 به دریا باد قهرش گر ستیزد غبار از کوچه های موج خیزد

💡 خوش باد وقت خواجه اگر گفت ناسزا با ما، که ما بدان سخن ناسزا خوشیم