ال زیان

[ویکی فقه] آل زیان. آل زیان، خاندانی از سادات حسینی حاکم بر مدینه منوره در قرن نهم بودند.
نسب آنان به شریف زیان بن منصور بن جماز بن شیحه، حکمران مدینه، و با چند واسطه به عبیدالله بن اعرج بن حسین بن علی زین العابدین می رسد. زیان به رغم پیشنهاد حکمرانی مدینه پس از پدرش، از پذیرش آن خودداری کرد و تا رسیدن برادرش عطیه، از قلعه (محل حکمرانی مدینه) نگهبانی کرد.
سخاوی، شمس الدین، التحفة اللطیفه، ج۱، ص۳۶۴.
نسل او از فرزندش سلیمان ادامه یافت. آل ابراهیم، آل زاهر و آل زهیر
یمانی، احمد زکی، موسوعة مکة المکرمه، ج۱، ص۱۳۸.
شریف زهیر بن سلیمان بن زیان با حکمران مدینه مانع بن علی جنگید و به دست او کشته شد.
سخاوی، شمس الدین، الضوء اللامع، ج۳، ص۲۳۹.
...

💡 سود و زیان و نفع و ضرر دخل و خرج عشق کردم پس از هزار ضرر سربه‌سر گذشت

💡 تراوه‌های شور برای کشاورزی زیان‌بار در نظر گرفته می‌شوند، زیرا ممکن است عملکرد را کاهش دهند و رشد را محدود کنند.

💡 خود چه زیانت بود گر به قبول سگی عمر زیان کرده‌ای از تو شود محتشم

💡 زیان و آسیبی که از لشکرکشی‌های ایران به آتن وارد شد، با گزندی که از جنگ‌های پلوپونزی بر حیات و ثروت آن رسید قابل قیاس نبود.

💡 از عشق دلا، نه بر زیان خواهی شد بی‌جان ز کجا شوی که جان خواهی شد

💡 در صورتِ پاسخ‌گوییِ طبیعیِ مغز به هورمونِ انسولین، فعالیتِ زیان‌بارِ پروتئینِ تائو مهار می‌شود.