اقرار معبودان باطل

[ویکی فقه] اقرار معبودان باطل (قرآن). آیاتی از قرآن در باره اقرار موجودات به یگانگی خداوند اختصاص یافته است. از آن مورد اقرار معبودان باطل به یگانگی خداوند است.
معبودهای مشرکان، به توحید، در قیامت اعتراف دارند.ویوم یحشرهم وما یعبدون من دون الله فیقول ءانتم اضللتم عبادی هـؤلاء ام هم ضلوا السبیل• قالوا سبحـنک ما کان ینـبغی لنا ان نتخذ من دونک من اولیاء ولـکن متعتهم وءاباءهم حتی نسوا الذکر وکانوا قومـا بورا. (به خاطر بیاور) روزی را که همه آنان و معبودهایی را که غیر از خدا می پرستند جمع می کند، آن گاه به آنها می گوید: «آیا شما این بندگان مرا گمراه کردید یا خود آنان راه را گم کردند؟! » • (در پاسخ) می گویند: «منزهی تو! برای ما شایسته نبود که غیر از تو اولیایی برگزینیم، ولی آنان و پدرانشان را از نعمتها برخوردار نمودی تا اینکه (به جای شکر نعمت ) یاد تو را فراموش کردند و تباه و هلاک شدند.»پاسخ معبودهای کفار از سؤال خدای تعالی است، که فرمود: " ا انتم اضللتم عبادی هؤلاء- آیا شما این بندگان مرا گمراه کردید؟ "، و پاسخ خود را با تسبیح خدا آغاز کردند، و این از ادب عبودیت است که هر جا گفتگو از شرک و یا هر جا که به وجهی بویی از شرک می آید خدا از آن تنزیه شود.و معنای اینکه گفتند: " برای ما سزاوار نبود که غیر از تو اولیایی بگیریم" این است که این کار صحیح و عقلایی نبود، که پرستش را از توبه غیر تو تعدی دهیم، و غیر از تو اولیایی بگیریم، چیزی که هست این مشرکین خودشان نام خدایی بر سر ما نهاده، و پرستیدند.

💡 راسـتـى اگـر ايـن معبودان بر حق بودند پس چرا پيروان خود را در آن مواقع حساس يارىنـكـردند، و از چنگال عذابهاى هولناك نجاتشان ندادند؟! اين خود دليلى محكم بر بطلانعقيده آنها است كه اين معبودان ساختگى را پناهگاه روز

💡 در اين هنگام پرده هاى جهل و غرور و غفلت از مقابل چشمانشان كنار مى رود و به اشتباه خودپى مى برند، ولى از آنجا كه هيچ تكيه گاه و پناهگاهى ندارند از شدت بيچارگىبى اختيار دست به دامن معبودان و رهبران خود مى زنند اما (در اين هنگام رهبران گمراه آنهادست رد به سينه آنان مى كوبند و از پيروان خود تبرى مى جويند) (اذ تبرا الذيناتبعوا من الذين اتبعوا).

💡 افراد جاهل و بيخبر آنچنان تحت تاثير اين صحنه قرار گرفتند كه بلافاصله نزدموسى آمدند و گفتند براى ما هم معبودى قرار بده همانطور كه آنها معبودان دارند! (قالوايا موسى اجعل لنا الها كما لهم آلهة ).

💡 تـا مـردم بـدانـنـد فرشتگان و پيامبران الهى نيز بندگانى هستند سر بر فرمان خدا، وداراى مـسـئوليـت در پـيـشگاه او، و از خود چيزى ندارند جز آنچه خدا به آنها داده است، نهاينكه معبودان و خدايانى باشند در برابر الله.

💡 وَ إِذا ذُکِرَ اللَّهُ وَحْدَهُ و آن گه که اللَّه را نام برند بیکتایی، اشْمَأَزَّتْ قُلُوبُ الَّذِینَ لا یُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ بر مد دلهای ایشان که به نمیگروند برستاخیز، وَ إِذا ذُکِرَ الَّذِینَ مِنْ دُونِهِ و چون پیش ایشان معبودان دیگر را یاد کنند إِذا هُمْ یَسْتَبْشِرُونَ (۴۵) ایشان تازه روی ورا مشکین می‌باشند.

💡 به اين ترتيب اميد مشركان در آن روز به نوميدىكامل تبديل ميشود و به وضوح اين حقيقت براى آنها روشن ميگردد كه معبودان آنهاكوچكترين گرهى از كارشان نخواهند گشود، بلكه از آنان متنفر و بيزارند.