احکام انشایی

[ویکی فقه] احکامِ بعد از مرحله اقتضا و قبل از مرحله فعلیت و اجرا را احکام انشایی گویند.
احکام انشایی، احکامی است که در عالم اعتبار، جعل شارع به آن ها تعلق گرفته، اما هنوز به مرحله فعلیت و اجرا نرسیده است؛ یعنی اقتضای جعل ( مفسده و یا مصلحت ) دارد و جعل نیز به آن ها تعلق گرفته است، هر چند به مرحله اجرا نرسیده است.
تعبیر از احکام انشایی
توضیح:به دنبال مصلحت یا مفسده داشتن چیزی، مثل مصلحت نماز و مفسده شرب خمر، مولا در صدد وضع قانون بر می آید و حکم به وجوب نماز و یا حرمت شرب خمر را مطرح می نماید. در این مرحله فقط مسئله قانون گذاری مطرح است و هنوز به مرحله ای نرسیده که این احکام در خارج اجرا شوند؛ از این جعل که به دنبال اقتضای حکم، تحقق پیدا می کند، به حکم انشایی تعبیر می شود.
عناوین مرتبط
...

💡 مهم‌ترین اثر ظهیرالدین تاریخ طبرستان و رویان و مازندران است که در سال ۸۸۱ به نام کارکیا میرزاعلی، پایان رسیده‌است. نثر این کتاب روان و ساده و حتی می‌توان گفت عامیانه و همراه با غلط‌های املایی و انشایی است. مؤلف گاه اصطلاحات و مثل‌های تبری به کار برده‌است. او از آیات و احادیث نیز برای بیان رویدادهای تاریخی بهره جُسته.

💡 آنطوری که در تاریخ ادبیات ایران تألیف دکتر ذبیح‌الله صفا آمده‌است کتاب نفایس الفنون فی عرایس العیون حکم دائرةالمعارف جامع و مفصلی در علوم قدیم دارد که شمس الدین آملی آن را با نهایت تبحر و دقت نوشته و در همه ابواب چنان‌که باید از عهده کار دشوار خود برآمده و مطالب غامض علمی را با انشایی درست و متقن به صراحت و روشنی ادا کرده‌است.

💡 به نوع دیگری و با انشایی جدید ابراز می‌دارد و آرایه تمثیل را رقم می‌زند.