ابن قاضی شهبه

[ویکی فقه] اِبْن ِ قاضی ِ شُهْبه، عنوان خاندانی شافعی مذهب که در سده های ۷-۹ق /۱۳- ۱۵م در دمشق می زیسته اند.
زادگاه ِ اصلی این خاندان گویا حَوران از نواحی دمشق یا از نواحی جبل دروز بوده است. نیای بزرگ آنان نجم الدین عمر اسدی مدت ۴۰ سال قاضی «شهبة السوداء» بود، از این رو وی به قاضی شهبه و خاندان وی به ابن قاضی شهبه شهرت یافته اند. از این خاندان دانشمندانی برخاسته اند که از آن میان این چند تن مشهورترند:
← ابومحمد عبدالوهاب بن محمد
(۱) محمد ابن ایاس، بدائع الزهور، به کوشش محمد مصطفی، zwnj;/۱۹۷۸مgt;zwnj;/۱۹۷۸مzwnj; فقیهیgt;عبدالقادر نعیمیzwnj; نیز رفتهzwnj; نظارتzwnj; پیشzwnj; بدرالدینzwnj; داشتzwnj;هاییzwnj; العامة فیقاهره، ۱۴۰۳ق / ۱۹۸۳م.(۲) ابن تغری بردی، النجوم.(۳) احمد ابن حجر عسقلانی، انباء الغمر، حیدرآباد دکن، ۱۳۸۸ق /۱۹۶۸م.(۴) احمد الدررالکامنة، حیدرآباد دکن، ۱۳۹۶ق /۱۹۷۶م.(۵) محمد ابن شاکر کتبی، فوات الوفیات، به کوشش احسان عباس، بیروت، ۱۹۷۳م.(۶) ابوبکر ابن قاضی شهبه، تاریخ، به کوشش عدنان درویش، دمشق، ۱۹۷۷م.(۷) ابوبکر ابن قاضی شهبه، طبقات الشافعیة، به کوشش عبدالعلیم خان، حیدرآباد دکن، ۱۳۹۸ق /۱۹۷۸م.(۸) بدرالدین محمد ابن قاضی شهبه، الکواکب الدریة، به کوشش محمود زاید، بیروت، ۱۹۷۱م.(۹) ابن کثیر، البدایة.(۱۰) زین الدین عمر ابن وردی، تتمة المختصر، به کوشش احمد رفعت براوی، بیروت، ۱۳۸۹ق /۱۹۷۰م.(۱۱) سالم عبدالرزاق احمد، فهرس مخطوطات مکتبة الاوقاف العامة فی الموصل، بغداد، ۱۳۹۶ق /۱۹۷۶م.(۱۲) محمد تقی دانش پژوه، و بهاءالدین علمی انواری، فهرست کتب خطی کتابخانة مجلس شورای اسلامی، شماره ۲، تهران، ۱۳۵۹ش.(۱۳) دانشنامه.(۱۴) محمود زاید، مقدمه بر الکواکب الدریة (نک: ابن قاضی شهبه، بدرالدین در همین مآخذ).(۱۵) زرکلی، اعلام.(۱۶) جرجی زیدان، تاریخ آداب اللغة العربیة، به کوشش شوقی ضیف، قاهره، ۱۹۵۷م.(۱۷) محمد سخاوی، الضوء اللامع، قاهره، ۱۳۵۵ق.(۱۸) سید، خطی.(۱۹) سید، فهرست المخطوطات المصورة (تاریخ )، قاهره، ۱۹۵۷م.(۲۰) محمد اسعد طلس، الکشاف، بغداد، ۱۳۷۲ق / ۱۹۵۳م.(۲۱) ظاهریه، خطی (تاریخ )، ریان.(۲۲) حافظ عبدالعلیم خان، مقدمه بر طبقات (نک: ابن قاضی شهبه، ابوبکر در همین مآخذ).(۲۳) فهرس مخطوطات جامعة الملک سعود، ریاض، ۱۴۰۴ق /۱۹۸۴م.(۲۴) فهرس المخطوطات العربیة المصورة، اردن، ۱۴۰۶ق /۱۹۸۶م.(۲۵) فهرس المخطوطات المصورة، کویت، ۱۴۰۵ق /۱۹۸۴م.(۲۶) کوپریلی، خطی.(۲۷) مجلة معهد المخطوطات العربیة، قاهره، ۱۳۷۸ق /۱۹۵۹م.(۲۸) احمد مقریزی، السلوک، به کوشش سعید عبدالفتاح عاشور، قاهره، ۱۹۷۳م.(۲۹) صلاح الدین منجّد، معجم المخطوطات المطبوعة، بیروت، ۱۹۸۲م.(۳۰) عبدالقادر نعیمی، الدارس فی تاریخ المدارس، به کوشش جعفر حسنی، دمشق، ۱۳۶۷ق / ۱۹۸۴م.
[ویکی فقه] ابن قاضی شهبه (ابهام زدایی). ابن قاضی شهبه ممکن است اشاره به اشخاص و شخصیت های ذیل بوده و یا در معانی ذیل به کار رفته باشد: • خاندان ابن قاضی شهبه، اِبْن ِ قاضی ِ شُهْبه، عنوان خاندانی شافعی مذهب که در سده های ۷-۹ق /۱۳- ۱۵م در دمشق • ابن قاضی شهبه بدرالدین ابوالفضل محمد بن ابوبکر، ابوالفضل محمد بن ابوبکر، فقیه و مورخ، یکی از شخصیت های خاندان اِبْن ِ قاضی ِ شُهْبه • ابن قاضی شهبه تقی الدین ابوبکر بن احمد، ابوبکر بن احمد بن محمد بن عمر، فقیه و قاضی القضاه و مورخ، یکی از شخصیت های خاندان اِبْن ِ قاضی ِ شُهْبه • ابن قاضی شهبه جمال الدین ابوالمحاسن یوسف بن محمد، ابوالمحاسن یوسف بن محمد بن عمر، فقیه و قاضی، یکی از شخصیت های خاندان اِبْن ِ قاضی ِ شُهْبه • ابن قاضی شهبه شمس الدین ابوعبدالله محمد بن عمر، ابوعبدالله محمد بن عمر بن محمد بن عبدالوهاب، فقیه و نحوی، یکی از شخصیت های خاندان اِبْن ِ قاضی ِ شُهْبه • ابن قاضی شهبه شهاب الدین ابوالعباس احمد بن محمد، ابوالعباس احمد بن محمد بن عمر، فقیه و دانشمند، یکی از شخصیت های خاندان اِبْن ِ قاضی ِ شُهْبه • ابن قاضی شهبه کمال الدین ابومحمد عبدالوهاب بن محمد، ابومحمد عبدالوهاب بن محمد بن عبدالوهاب، فقیه و نحوی، یکی از شخصیت های خاندان اِبْن ِ قاضی ِ شُهْبه
...

💡 روی پشیمان شدن نیست، که در عشق تو نایب قاضی نوشت حجت اقرار من

💡 حق و صاحب حق را از عاشقان مست پرس زانک جام مست اندر عاشقان قاضی است آن

💡 در سال ۱۹۶۳ سویل قاضی‌اوا به شورای عالی آذربایجان شوروی انتخاب شد.

💡 چون علی الاطلاق قاضی مسلمانان توئی هر که را تو نیستی قاضی مسلمانش مخوان

💡 قاضی نخورد می که از آن دارد بیم دزدی خرابات به از مال یتیم

💡 از جمله آثاری است که به دستور «حاج سید میرزا مجتهد»، قاضی نامور خور و بیابانک در سال ۱۲۴۹هجری قمری بنا شده‌است.