ابن ایاز ابومحمد جمال الدین حسین بن بدر

[ویکی فقه] اِبْن ِ اِیاز، ابومحمد جمال الدین حسین بن بدر بن ایاز (د ۶۸۱ق / ۱۲۸۲م )، از علمای نحو می باشد.
از زندگی او هیچ نمی دانیم. کسانی که او را دیده اند، نیز اطلاع روشنی از احوال او نداده اند. شرف دمیاطی (د ۷۰۵ق /۱۳۰۶م ) که در ۶۵۰ق /۱۲۵۲م در بغداد بوده، او را در زی ّ سپاهی زادگان دیده است که نزد سعد بیّانی علم نحو می آموخته است.
سیوطی، عبدالرحمان، بغیة الوعاة، ج۱، ص۵۳۲، به کوشش محمد ابوالفضل ابراهیم، قاهره، ۱۳۸۴ق / ۱۹۶۴م.
اندکی بعد صفدی
صفدی، خلیل، الوافی بالوفیات، ج۱۲، ص۳۴۲، به کوشش رمضان عبدالتواب، بیروت، ۱۳۹۹ق /۱۹۷۹م.
از میان شاگردان او تنی چند در شمار مشاهیر درآمده اند، از آن جمله عزالدین قواس
ابن فوطی، عبدالرزاق بن احمد، تلخیص مجمع الاداب فی معجم الالقاب، ج۴، ص۲۱۰، به کوشش مصطفی جواد، وزارة الثقافة و الارشاد القومی، دمشق.
...

💡 پس از درگذشت ابومحمد (امام حسن عسكرى، عليه السلام ) ايشان (حضرت مهدى )، عليهالسلام، را در حالى كه جوانى نورس بود ديدم و سر و دست ايشان را بوسيدم.

💡 دو سال پس از وفات ابومحمد (امام حسن عسكرى، عليه السلام ) نامه اى از ايشان به دستمن رسيد كه در آن مرا از جانشين خود آگاه كرده بود. همچنين سه روز پيش ازوفات ابومحمدنامه ديگرى از ايشان دريافت داشتم كه در آن مشخص شده بود آن حضرت چه كسى راجانشين خود ساخته است.

💡 هميشه از شما خانواده، هادى پس از هادى ديگر بوده تا به شما رسيده است. فرمود: خداتو را رحمت كند اى ابومحمد اگر چنين مى بود كه چون آيه اى درباره مردىنازل مى شد و آن مرد، مى مرد آيه هم از بين مى رفت كه قرآن تاكنون مرده بود ولىقرآن هميشه زنده است بر بازماندگان منطبق مى شود چنانچه بر گذشتگان منطبق مى شد(كافى، ج 1، ص 272، ح 3).

💡 این پیام توسط ابومحمد عدنانی -سخنگوی داعش- به اعضاء این گروه ابلاغ شد. پس از آشفتگی ایجاد شده پس از سقوط موصل و در ۱۲ ژوئن، دولت عراق مدعی بازپس گرفتن شهر تکریت می‌شود. برخی منابع، از حضور نیروهای نظامی ایرانی در بازپس‌گیری تکریت گزارش کرده‌اند..

💡 1106- فضيل بن سكره، ابومحمد اسدى، از امام صادق روايت كرده است. قاموسالرجال، ج 7، ص ‍ 337.

💡 1 - (الشريعتى ابومحمد الحسن ) كه از اصحاب حضرت عسكرى عليه السلام بوده. واو اول كسى است كه دعوى اين مقام يعنى نيابت خاصه را نموده و افترات و مطالبى بهائمه اطهار نسبت داد و در حق آن ذوات مقدسه غلو نموده، سپس توقيع شريف در حق او صادرشد كه مشتعمل بر لعن و الحاد و كفر او بود.