ابن ابی صفیه محمد بن ابی حمزه

[ویکی فقه] آلِ ابی صَفیّه، خاندان روایی شیعی در کوفه در سده ۱، ۲ق/۷ و ۸م می باشند. یکی از شخصیت های این خاندان، محمد بن ابی حمزه، می باشد.
محمد بن ابی حمزه: کَشّی و نَجاشی او را در شمار ثقات یاد کرده اند، برخی او را از اصحاب امام محمدباقر (علیه السلام) و برخی از اصحاب امام جعفرصادق (علیه السلام) دانسته اند، گرچه نام وی در بیش از ۲۰۰ سلسله سند مذکور است، اما چیزی بیش از این از احوال او دانسته نیست، در کتاب های رجالی، شخصی به همین نام، ولی با نسبت تمیمی یاد شده است که برخی از رجال شناسان با احتیاطِ تمام کوشیده اند او را بر محمد ثمالی منطبق کنند.
امین، محسن، اعیان الشیعه، ج۵، ص۴۶۴، بیروت، دار التعارف، ۱۴۰۳ق.
۱. ↑ امین، محسن، اعیان الشیعه، ج۵، ص۴۶۴، بیروت، دار التعارف، ۱۴۰۳ق.
دانشنامه بزرگ اسلامی، مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی، ج۱، ص۳۵۷.
...

💡 صفیه سلطان، (زاده ۱۵۵۰ – درگذشته ۱۰ نوامبر ۱۶۱۸ استانبول) که با نام ملیکه صفیه سلطان، نیز شناخته می‌شود، خاصگی سلطان و احتمالا همسر عقدی مراد سوم و والده سلطان محمد سوم، همچنین مادربزرگ احمد یکم و مصطفی یکم و یکی از چهره‌های برجسته در دوره سلطنت زنان بود. از او به عنوان خاص‌ترین بانوی عثمانی یاد می‌شود چرا که او در طول سلطنت هفت تن از پادشاهان امپراتوری عثمانی زندگی کرده بود.

💡 صفیه سلطان تنها زنی بود که مراد قبل از رسیدن به سلطنت با وی رابطه داشت و این رابطه تک همسری تا سالهایی بعد از به سلطنت رسیدن مراد نیز ادامه داشت اما مادر بانفوذ مراد، نوربانو که به طور مرتباً در طول دوره سلطنت پسرش دخالت‌های بسیار بی شماری در تمامی کارهای روزمره امپراتوری می کرد، به پسرش توصیه های مداوم کرد که برای داشتن چندین شاهزاده با دیگر زنان حرم نیز رابطه داشته باشد چرا که تا سال ۱۵۸۱ تنها یک پسر از مراد و صفیه به‌نام محمد زنده مانده بود.