گرجی ابوالقاسم

گُرجی، ابوالقاسم (تهران ۱۳۰۰ـ۱۳۸۹ش)
گُرجی، ابوالقاسم
محقق علوم اسلامی و استاد دانشگاه. بعد از طی دورۀ مکتب خانه به فراگیری صرف و نحو، فقه، اصول، فلسفه، منطق، معانی و بیان پرداخت. از ۱۳۲۳ تا ۱۳۳۰ درس هایش را در نجف پی گرفت. ازجمله استادان او می توان از آقا شیخ ابراهیم امامزاده زیدی، آیت الله خویی، شیخ محمدرضا تنکابنی، میرزا محمدعلی شاه آبادی، شیخ محمدعلی کاظمی نام برد. دکتری خود را از دانشگاه تهران گرفت. پس از سه سال تدریس در دبیرستان های تهران، از ۱۳۳۶، در دانشکده های الهیات و حقوق و علوم سیاسی تهران تدریس کرد. پس از پیروزی انقلاب اسلامی ایران، مدتی کوتاه رئیس دانشگاه تهران بود و چندین بار به مدیریت گروه فقه و مبانی حقوق اسلامی و گروه فلسفه و حکمت اسلامی برگزیده شد. سال ها سرپرست گروه حقوق تطبیقی کشورهای اسلامی نیز بوده است. از آثارش: تصحیح تفسیر جوامع الجوامع شیخ طبرسی (۱۳۴۷ـ۱۳۶۱)؛ تصحیح الذریعة الی اصول الشریعة سید مرتضی (۱۳۴۶ش). صرف و نحو قرائت؛ تصحیح مسائل هامَّة من مسائل الخلاف شیخ طوسی (۱۳۴۴)؛ ترجمه و تلخیص عِدّة الاصول شیخ طوسی (مشهد، ۱۳۵۲)؛ تاریخ فقه و فقها (۱۳۷۵).

[ویکی نور] «دکتر ابولقاسم گرجی» در سال 1300ش در تهران به دنیا آمد.
در شش سالگی راهی مکتب خانه شد و در 13 سالگی تحصیلات حوزوی را آغاز کرد.
او 23 ساله بود که برای تحصیل در فقه و اصول به نجف اشرف رفت. در نجف نزد استادان به نامی تلمّذ کرد که از آن جمله می توان از آقایان محمد حسین بروجردی، محمدرضا تنکابنی، محمد کاظمینی و آیت الله خویی نام برد.
سی سال از زندگی اش سپری شده بود که از نجف به تهران بازگشت و به تدریس در سطوح عالیه و خارج فقه و اصول پرداخت.
از سال 1332ش، تحصیل در فقه و مبانی حقوق اسلامی در دانشکده الهیات دانشگاه تهران را آغاز کرد. از 1335ش تحصیل در دوره دکترای فلسفه و حکمت اسلامی را آغاز نمود و از همان زمان نیز در همان دانشکده به تدریس پرداخت. پس از آن نیز به تدریس دوره دکتری حقوق خصوصی و حقوق جزا در دانشگاه تهران مشغول شد.
ایشان بی تردید یکی از افتخارات دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران بود. بیش از بیست کتاب و صد مقاله از خود بر جای گذاشت و آن گاه به دیار باقی پای نهاد. از کتابهای بیست گانه اش، دو کتاب به عنوان کتاب سال انتخاب شدند.

💡 ابوالقاسم گرجی (زاده ۲ فروردین ۱۳٠۰ – درگذشته ۷ اسفند ۱۳۸۹) استاد ممتاز دانشگاه تهران، فقیه و حقوقدان، دانش‌آموخته فلسفه و حکمت اسلامی از دانشکده الهیات، نوزدهمین رئیس دانشگاه تهران و چهره ماندگار ایران در دومین همایش چهره های ماندگار سال ۱۳۸۱ بود. گرجی از اعضای پیوسته فرهنگستان علوم بود. او همین‌طور دارنده نشان درجه یک دانش و برنده سه دوره جایزه کتاب سال و یک دوره شایسته تقدیر، بوده‌است.