کیدی
کیدی که صورت املایی آن با دقت مد نظر قرار گرفته است، بر اساس یادداشتهای منقول از مرحوم علیاکبر دهخدا، در درجه نخست به عنوان یک دشنام یا واژهای تحقیرآمیز طبقهبندی میشود. این طبقهبندی، حاکی از آن است که کاربرد این لغت در بافتهای گفتاری، حامل بار معنایی منفی و توهینآمیز بوده و هدف آن نیل به ایجاد کدورت یا تحقیر مخاطب است. ماهیت دقیق این واژه در منابع لغوی رایج، به صراحت بیان نشده و اتکای اصلی بر یادداشتهای دستنویس آن محقق برجسته است که خود بر نیاز به بررسی دقیقتر ریشهشناسی و سیر تحول معنایی آن تأکید میورزد.
اهمیت درج چنین واژههایی، حتی اگر بار معنایی نامناسبی داشته باشند، در حفظ جامعیت یک اثر مرجع لغوی چون لغتنامۀ دهخدا مشهود است. ثبت «کیدی» به عنوان یک دشنام، نشاندهندۀ پژوهش دقیق در گویشها و تعابیر عامیانۀ زبان فارسی است؛ چرا که زبان زنده، همواره دربرگیرندۀ واژگانی است که در گذر زمان و بسته به بافتهای اجتماعی، کارکرد خود را یافتهاند. بنابراین، این یادداشت صرفاً یک ثبت ساده نیست، بلکه سندی است بر وجود این اصطلاح در دایره واژگان فعال یا نیمهفعال جامعه در زمان جمعآوری دادهها.
لغت نامه دهخدا
کیدی. ( اِ ) دشنامی است. ( از یادداشت به خط مرحوم دهخدا ).
فرهنگ فارسی
دشنامی است ٠
جمله سازی با کیدی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 دل کید هندو پر از نور یافت ز کیدی که هندو کند دور یافت
💡 نه کیدی ز تو دور سستی رسک که نخچیر دارد از او تا درنگ
