پودنک
پُودُنَک یکی از محلههای قدیمی شیراز در شرق این شهر است که سابقه تاریخی آن به دوران پهلوی بازمیگردد. این محله در گذشته با سرسبزی و باغهایش شناخته میشده و به عنوان یکی از مکانهای تفریحی مردم شیراز مطرح بوده است. بلوار جانبازان مهمترین محور پودنک است که از یک طرف به بلوار مدرس و از طرف دیگر به بلوار تخت جمشید متصل میشود و مجموعهای از بیست متریها و خیابانهای اصلی را در برمیگیرد.
نام پودنک برگرفته از سبزی پُودُن، یکی از گونههای پونه وحشی است که در گذشته در اطراف این منطقه میروییده و به همین دلیل به این نام شناخته شد. بافت قدیم پودنک محدود به بخشهایی از بیست متری پنجم بوده و شامل خانهها، مسجد جامع (سیدالشهداء) و حمام قدیمی است. در گذشته این محله دارای دروازه و قلعه بوده و زمینهای کشاورزی اطراف آن بعدها به مناطق مسکونی تبدیل شدند.
پودنک در گذشته شامل زمینهای متعلق به اسامی مختلفی مانند بنیانی، فیجان و کونجان بوده که بعدها به نام خانوادگی اهالی تبدیل شد. در این منطقه پارک ارغوان و امامزاده سید محمد واقع شده و برخی قبرستانهای قدیمی و آثار تاریخی ساسانی نیز در آن قرار دارند. مردم این منطقه لهجه مخصوص به خود دارند که در گویش شیرازی «شیرازی غلیظ» شناخته میشود و فرهنگ محلی این محله هنوز در حافظه تاریخی شهر ثبت است.
لغت نامه دهخدا
پودنک. [ ] ( اِخ ) قریه ای است به یک فرسنگی مشرق شیراز. ( فارسنامه ).
جمله سازی با پودنک
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 این منطقه که یکی از مناطق شرقی شیراز حساب میشود از شمال و شمال غرب به محله پودنک،بزرگراه سرداران و پل غدیر راه دارد. جنوب این منطقه را وزیر آباد و کفترک تشکیل دادهاست و همچنین از غرب به فرودگاه شیراز و از شرق به بلوار رسول اعظم امتداد دارد. حدود تقریبی ۱۶۲٬۰۰۰ تن (۱۴٪ از جمعیت کل شیراز) تراکم جمعیتی نیز ۵۴ تن در هکتار مربع میباشد.
💡 نقش سعدی و حافظ در لهجهٔ شیرازی پودنکی بسیار مشهود است.