نعجز

[ویکی الکتاب] معنی لَّن نُّعجِزَ: هرگز نمی توانیم عاجز و درمانده کنیم
ریشه کلمه:
عجز (۲۶ بار)
عاجز کردن.. ما دانستیم که هرگز خدا را عاجز نتوانیم کرد.. شما عاجز کننده خدا نیستید و از اراده و فعل او جلوگیری نتوانید کرد. اَعجاز (بفتح الف) ریشه‏ها. مفرد آن عجز است چنانکه گذشت و آن دوبار در قرآن هست یکی گذشت دیگری آیه:. و هر دو درباره عذاب قوم عاد است. معاجزه: عاجز کردن. مسابقه نیز معنی شده که طرفین در صدد عاجز کردن یکدیگراند. شاید منظور از آن فکر معاجزه باشد یعنی: آنانکه در ابطال آیات ما تلاش می‏کنند و گمان دارند که ما را عاجز می‏کنند آنها یاران جحیم‏اند.

💡 در اينجا كلمه (ظن ) كه (ظننا) ماضى آن است به معناى علم يقينى است، و مناسب ترآن است كه مراد از اينكه گفتند: (لن نعجز اللّه فى الارض ) اين باشد كه نمىتوانيم در زمين از راه فساد در ارض جلو خواست خدا را بگيريم، و او را عاجز سازيم، ونگذاريم نظامى كه در زمين جارى كرده جارى شود، چون افساد خود آنان هم اگر محقق شود،تازه يكى از مقدرات خود خدا است، نه اينكه خدا را عاجز ساخته باشند. و نيز مراد از جمله(و لن نعجره هربا) اين باشد كه اگر خدا بخواهد ما را دستگير كند نمى توانيم ازچنگ او بگريزيم، و او نتواند به ما دست يابد.