مفهوم حکمت
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] حکمت، مفهومی بسیار مهم در فرهنگ های گوناگون، با بار معنایی غنی فلسفی و دینی، اجمالا حاکی از علمِ با ارزشی که همراه با عمل است.
واژه عربی حکمت از ریشه ح ک م است.
معنای حکمت
در زبان و ادبیات فارسی، حکمت به معانی دانایی، عدل و حلم و بردباری و درست کرداری و راست گفتاری و نیز دلیل و سبب و جهت و غایت ( فایده و مصلحت ) به کار رفته، اما نزدیک ترین معادل فارسی برای حکمت، « فرزانگی » است (و برای حکیم: فرزانه )، هر چند که این واژه همه بار مفهومی واژه حکمت را دربر نمی گیرد.
دقت در معانی حکمت
...
جمله سازی با مفهوم حکمت
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 شایان ذکرست که واژهٔ لوگوس در ترجمهٔ یونانی عهدعتیق موسوم به ترجمهٔ هفتاد Dabar است. Dabar علت بنیادی همه چیز است که با «پیام و عمل» تجلی پیدا میکند (مزمور ۱۰۷:۲۰ و تثنیه ۳۲:۴۶–۴۷). برای درک بهتر این واژه ضروری است که به پیشزمینههای اعتقادی یهودیان پیرامون مفهوم حکمت اشاره کرد زیرا که یکی از مفاهیم بنیادی لوگوس حکمت میباشد.
💡 در متون فلسفی باستان، مفهوم حکمت تنها به معنای دانش نظری نیست، بلکه به معنای کاربردی کردن دانش برای رسیدن به زندگی سعادتمندانه و متعالی است.
💡 بسیاری از فیلسوفان معتقدند که مفهوم حکمت پیوند عمیقی با توانایی تشخیص درست از نادرست در موقعیتهای پیچیده و چالشبرانگیز زندگی روزمره انسانها دارد.
💡 برای درک عمیق مفهوم حکمت، باید میان دانش محض و تجربه زیسته انسانی پیوندی مستحکم برقرار کرد تا بتوان به خرد واقعی و درونی دست یافت.