مفهوم حکمت

[ویکی فقه] حکمت، مفهومی بسیار مهم در فرهنگ های گوناگون، با بار معنایی غنی فلسفی و دینی، اجمالا حاکی از علمِ با ارزشی که همراه با عمل است.
واژه عربی حکمت از ریشه ح ک م است.
معنای حکمت
در زبان و ادبیات فارسی، حکمت به معانی دانایی، عدل و حلم و بردباری و درست کرداری و راست گفتاری و نیز دلیل و سبب و جهت و غایت ( فایده و مصلحت ) به کار رفته، اما نزدیک ترین معادل فارسی برای حکمت، « فرزانگی » است (و برای حکیم: فرزانه )، هر چند که این واژه همه بار مفهومی واژه حکمت را دربر نمی گیرد.
دقت در معانی حکمت
...

💡 شایان ذکرست که واژهٔ لوگوس در ترجمهٔ یونانی عهدعتیق موسوم به ترجمهٔ هفتاد Dabar است. Dabar علت بنیادی همه چیز است که با «پیام و عمل» تجلی پیدا می‌کند (مزمور ۱۰۷:۲۰ و تثنیه ۳۲:۴۶–۴۷). برای درک بهتر این واژه ضروری است که به پیش‌زمینه‌های اعتقادی یهودیان پیرامون مفهوم حکمت اشاره کرد زیرا که یکی از مفاهیم بنیادی لوگوس حکمت می‌باشد.