💡 بر پایه این قاعده، آن کشورها باید از ملل بدهکار کالا وارد کنند، در خاک ملل بدهکار کارخانه بسازند یا پول را به کشورهای بدهکار ببخشند. آمریکا با طرح کینز مخالفت کرد و یک مقام عالیرتبه در وزارت خزانهداری ایالات متحده آمریکا به نام «هری دکستر وایت» نیز پیشنهاد کینز را رد کرد و در عوض ایجاد یک صندوق بینالمللی پول را پذیرفت که آن قدر منابع کافی داشته باشد که بتواند با ناپایدار شدن جریانهای مالی سوداگرانه مقابله کند؛ ولی پیشنهاد وایت با صندوق بینالمللی پول امروزی فرق داشت. بر پایه پیشنهاد او، بهطور خودکار با جریانهای گردش مالی سوداگرانه مقابله میشد بیآنکه هیچ قید و بند سیاسی وجود داشته باشد یعنی صندوق بینالمللی پول هیچ شرط و شروطی نمیداشت. «براد دلونگ» تاریخنگار اقتصادی، میگوید تقریباً هر چه کینز گفته بود و آمریکاییان با آن مخالفت کرده بودند بعداً معلوم میشد که درست بودهاست..