گاو دشتی

گاو دشتی. [ وِ دَ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) گاو برّی. بقرالوحش. اسفع. نعجةالرمل. ذب. ذب الریاد. اَذَب. شبب. شاة؛ گاونر دشتی. طغیا؛ علم است مر گاو دشتی را. فرقد؛ بچه ٔگاو دشتی است، گوذر، جوذر؛ گاوساله دشتی. ( منتهی الارب ). مهاة؛ ماده گاو دشتی. ( ربنجنی ) ( منتهی الارب ).

گاو بری

💡 نسیم تفرقه خاطرست جنبش مژگان من و سراسر دشتی که یک گیاه ندارد

💡 خلقی پر از نشاط ز دشتی تهی ز برف طبعی تهی ز غم ز درختان پر ز بار

💡 سایه در دشتی‌که صد محمل تمنا می‌کشد می‌روم از خویش و امیدی ندارم وای من

💡 بدوموش دشتی بگفتا ز چیست که هیچ آب و رنگت به رخسار نیست

💡 چون زمزمه رود و چو آوای شباهنگ افسونگر دل‌ها بود افسانه دشتی

💡 در سینهٔ من بس که شهید است تمنّا دشتی ست که بر روی هم افتاده شکارش