کیفیات طبیعیه

[ویکی فقه] کیفیات طبیعیه، به معنای کیفیات پدید آمده از درون و بالطبع و موجود در معروض به نحو دائمی است.
کیفیات نفسانی را به لحاظ ها و اعتبارات مختلف تقسیم کرده اند. در یک لحاظ، آن را به "کیفیات طبیعیه" و "کیفیات مقتناة" تقسیم کرده اند. و کیفیات طبیعیه را به: "کیفیات پدید آمده از درون و بالطبع" تفسیر کرده اند که دائماً در معروضِ خود موجود است. و کیفیات مقتناة اموری هستند که از خارج شئ بر آن عارض می گردند. کیفیات طبیعیه، یا بالقوّه هستند یا بالفعل. بالقوّه همان کیفیتی است که به سبب آن گفته می شود: آمادگی فلان شئ را داشته و امکان آن در ما وجود دارد. و کیفیات بالفعل، برخی در عمق نفوذ دارند که همان انفعالات و کیفیات انفعالیه هستند، و برخی از خارج ظهور دارند که همان اَشکال و صُوَر هستند. کیفیات مقتناة، می تواند حال و یا ملکه باشد.
مستندات مقاله
در تنظیم این مقاله از منبع ذیل استفاده شده است: • ابن سینا، حسین بن عبدالله، الشفا (منطق).

💡 مالتوس به آفریدگار تعالی باور داشت، رنج را موجه در نظر گرفت، و پیشنهاد کرد که خداوند بایستی «به عنوان آن که مخلوقاتی را که او را آزرده‌اند با عذاب و نفرت ابدی تعقیب کند،...» دیده شود، «...، به جای این که آن موجوداتی را که، بواسطه عملکرد قوانین کلی، با کیفیاتی که مناسب وضعیتی خالص تر از شادی [یا خوشبختی] هستند شکل نگرفته‌اند را صرفاً به بی‌حسی اصلی [یا نخستین] خودشان محکوم کند.»

💡 اگر چیزی بر کسی که دارای قوت عقلی بسیار است مکشوف گردد، چنانچه آن چیز کاملاً برای او تازگی داشته باشد، حتی با آزمایش‌های دقیق بر روی کیفیات محسوس آن، نمی‌تواند چیزی از علت‌ها یا معلول‌های آن به دست آورد… آدم، که بنابر فرض از آغاز عقل کامل بوده، هرگز نمی‌توانست با ملاحظه سَیَلان و لطافت آب، غرق کنندگی آن را استنباط کند یا با مشاهده نور و حرارت آتش دریابد که او را می‌سوزاند.