کفرو فکرو کردن

کفرو فکرو کردن. [ ک َ ف َ ف َ ک َ ک َدَ ] ( مص مرکب ) در تداول زیرورو کردن مالی و از میان دزدیدن همه یا مقداری از آن. در حساب به چربدستی مال کسی را بردن. به حیله دزدیدن. ( یادداشت مؤلف ).

در تداول زیر و رو کردن مالی و از میان دزدیدن همه یا مقداری از آن. در حساب پچربدستی مال کسی را بردن

💡 که هستی امّت احمد یقین بود توئی بیرون ز راه کفرو دین بود

💡 آئین کفرو سجدة بت نیز عالمی است زاهد چه رفته‌ای همه در فکر دین فرو!

💡 تو داری و توئی اینجا یقین است ولیکن اندر اینجا کفرو دین است

💡 برخاست از سر همه اکوان کفرو دین هرشیردل که بر سر کوی بلا نشست

💡 گفت تا امروز من جان باختم کفرو ایمان را زهم نشناختم

💡 حجابت دور کن تا من ببینم رخت اینجا که بند کفرو دینم