کاسه ٔ گردون

لغت نامه دهخدا

کاسه گردون. [ س َ / س ِ ی ِ گ َ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) کنایت از آفتاب است. || ساقی را نیز گویند.

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 بنای عافیتم را بریز گو از هم بود چه چشم ز گردون بداساس مرا؟

💡 شاعر در ابیات خود با استفاده از استعاره کاسه ٔ گردون، عظمت بی‌کران جهان هستی و کوچک بودن جایگاه انسان در میان ستارگان را توصیف می‌کند.

💡 وقتی به تماشای ستارگان در شب‌های صاف آسمان می‌نشینیم، گویی در برابر شکوه و عظمت کاسه ٔ گردون و چرخش منظم فلک سرگشته می‌شویم.

💡 مفاهیم عرفانی در ادبیات کلاسیک فارسی، اغلب از تصویر کاسه ٔ گردون برای بیان پیچیدگی‌ها و اسرار نهفته در ساختار نظام خلقت استفاده می‌کنند.