کارولین دو برون

کارولین دو برونسویک، با نام کامل کارولین آملیا الیزابت، در ۱۷ مه ۱۷۶۸ متولد شد و در ۷ اوت ۱۸۲۱ درگذشت و یکی از شخصیت‌های مهم تاریخ سلطنت بریتانیا در اواخر قرن هجدهم و اوایل قرن نوزدهم به شمار می‌آید. او همسر رسمی پادشاه جورج چهارم بود و از سال ۱۸۲۰ تا زمان مرگش عنوان ملکه بریتانیا و ایرلند و همچنین ملکه هانوفر را به صورت رسمی در اختیار داشت، هرچند رابطه او با همسرش بسیار پرتنش و جدا از هم بود. کارولین دختر دوک کارل ویلهلم فردیناند از برونسویک و پرنسس آگوستا از بریتانیا بود و در سال ۱۷۹۵ با جورج، ولیعهد وقت بریتانیا، ازدواج کرد، در حالی که این ازدواج بیشتر جنبه سیاسی داشت و آنان پیش از ازدواج هرگز یکدیگر را ندیده بودند. این زوج تنها یک فرزند به نام پرنسس شارلوت داشتند که در سال ۱۷۹۶ متولد شد، اما زندگی مشترک آنان خیلی زود دچار جدایی عملی و اختلاف شدید شد. در ادامه زندگی، شایعاتی درباره روابط شخصی کارولین و رفتار او منتشر شد که منجر به تحقیقات رسمی درباره زندگی خصوصی او گردید، اما نتیجه این بررسی‌ها ادعاهای مطرح‌شده را تأیید نکرد. با وجود این، محدودیت‌هایی در ارتباط او با دخترش ایجاد شد که بر زندگی او تأثیر عمیقی گذاشت. در سال ۱۸۱۴ او به ایتالیا رفت و در آنجا با فردی به نام بارتولومئو پرگامی آشنا شد که به عنوان خدمتکار وارد زندگی او شد و به تدریج به نزدیک‌ترین همراهش تبدیل گردید. پس از مرگ ناگهانی دخترش شارلوت در سال ۱۸۱۷، کارولین دچار اندوه شدید شد و از آنجا که پادشاه از اطلاع‌رسانی مستقیم به او خودداری کرده بود، این موضوع اختلاف میان آنان را عمیق‌تر کرد. با آغاز پادشاهی جورج چهارم در سال ۱۸۲۰، او تلاش کرد کارولین را از عنوان ملکه محروم و از طریق لایحه‌ای در پارلمان از او جدا شود، اما محبوبیت کارولین در میان مردم انگلیس باعث شد این اقدام با شکست مواجه شود. در نهایت، کارولین از مراسم تاج‌گذاری همسرش کنار گذاشته شد و اندکی بعد در لندن بیمار شد و درگذشت و پیکر او پس از تشییع در لندن به زادگاهش در برونسویک منتقل و در کلیسای جامع آن شهر دفن شد.