چشمه ریزه خوانی

لغت نامه دهخدا

چشمه ریزه خوانی. [ چ َ م َ زَ ] ( اِخ ) مؤلف مرآت البلدان نویسد: «چشمه ای است متعلق به نوا که از مشرق بمغرب جاریست و نیم سنگ آب دارد». ( از مرآت البلدان ج 4 ص 233 ).

فرهنگ فارسی

مولف مر آت البلدان نویسد: (( چشمه ایت متعلق به نوا که از مشرق بمغرب جاریست و نیم سنگ آب دارد ) ) ٠

جمله سازی با چشمه ریزه خوانی

💡 نگه کرد شوریده از خواب و گفت مرا فتنه خوانی و گویی مخفت

💡 در قفس کردست بلبل را بخوش خوانی که هست طوطی کلک تو با مرغان عرشی در خطاب

💡 کمین سازند اگر بی‌وقت رانی سر اندازند اگر بی‌وقت خوانی

💡 تعلیم جنون گیر ز استاد محبت هر حرف که خوانی ز غمش درس کمال است

💡 تو معذوری که درد من ندانی چو من نالم مرا بیهوده خوانی

💡 من یکی بلبلم اندر قفس دهر که چرخ می‌کند بر من از انصاف مدایح خوانی