چار اسب

چاراسب. [ اَ ] ( اِ مرکب ) دسته چهاراسبی. ( ناظم الاطباء ). چاراسبه.

دست. چهار اسبی

💡 چار کس بردند تا سوی وثاق ساق می‌مالید او بر پشت ساق

💡 بدو گفت اگر باشد این گفته راست بدین چار چیز او جهان را بهاست

💡 زمین وسمان و چار سو نیست درین عالم به جز «الله هو» نیست

💡 به روی ماهِت ای ماه ده و چار به سرو قَدِت ای زیبنده رُخسار

💡 کنم با رام هر چاری که دانم مگر جان ترا زین غم رهانم

💡 ز دور نه فلک و چار طبع و هفت اختر به هر دو گیتی یک تن چو تو برون ناید