چابک ربا

چابک ربا. [ ب ُ رُ ] ( نف مرکب ) زودربا. رباینده چالاک و چابک:
ستاننده چابک ربائی است زود
که نتوان ستدباز هرچ آن ربود.اسدی.

💡 حقیقت عاشق چابک سوارست که او را در جهان این یادگار است

💡 چون رگزنان چابک بی گفتهٔ پزشک بهرکشودن رک من نشتر آورند

💡 اگرچه چنین رویکردهایی برای اندازه‌گیری چابکی پیشنهاد شده‌اند، کاربرد عملی چنین معیارهایی هنوز دیده می‌شود.

💡 چه شد یارب که آن سرو خرامان دیر می آید سوار چابک من سوی میدان دیر می آید

💡 آنها که به کوی عارفان افتادند با نفخهٔ صور چابک و دلشادند