پیکار صفین

[ویکی نور] «پیکار صفین / ترجمه وقعة صفین»، ترجمه کتاب«وقعة صفین»، نوشته نصر بن مزاحم(212ق)، با تحقیق محمد هارون عبد السلام است که توسط پرویز اتابکی، به فارسی روان و سلیس، ترجمه شده است.
نسخه چاپ سنگی در 1301ق، در ایران؛
نسخه سومی که مترجم، آن را از طریق مطالعه شرح نهج البلاغه ابن ابی الحدید، کشف نموده است.
استناد مترجم، در نشر کتاب حاضر، به نسخه مستخرج از شرح ابن ابی الحدید و نسخه نخست بوده است(این نسخه، در فارسی با رمز«شنهج» مخفف نام نسخه مندرج در تلو شرح نهج البلاغه ابن ابی الحدید، معرفی شده و علامت، در ترجمه فارسی نیز نشانه اضافات و تصحیحاتی است که از روی این نسخه، بر نسخه اصل افزوده شده است).
وی، نسخه چاپ ایران را با این نسخه مستخرج از شرح ابن ابی الحدید مقابله کرده و پس از مقابله، در نسخه ایران، افتادگی های بسیار یافته است که آنها را از روی نسخه مستخرج با علامت دو قلّاب، کامل کرده است، پس آنچه خواننده در میان دو قلّاب، بدون اشاره ای دیگر، ملاحظه می کند، از این نسخه اخیر، گرفته شده و آنچه از غیر این نسخه است، به موضع اقتباسش اشاره شده است.

💡 دو دستم ز پیکار بر بسته است نجنبد دو دستم که بشکسته است

💡 به مهربانی مستان بزم در صحبت به کینه جوئی مردان رزم در پیکار

💡 در سال‌های پس از کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ پیکار او در راه باورهایش و در راه کسب حقوق انسانی به اشکال گوناگون ادامه یافت و سر و کارش را بارها به زندان انداخت.

💡 به گودرز گفت ای جهان‌پهلوان به جایی که پیکار خیزد به جان

💡 چو شد در آتش پیکار خون‌آلوده خنجرها توگفتی ارغوان روید همی از برگ نیلوفر

💡 روز هیجا از پی پیکار خصم کینه جو چون بیارائی سپاه و چون برافرازی علم