پیشانی مجرمان

[ویکی فقه] پیشانی مجرمان (قرآن). مجرمین با علامتی که در چهرهاشان نمودار می گردد شناخته می شوند، در نتیجه موی جلو سرشان و پاهایشان را می گیرند و در آتش می اندازند.
افکندن مجرمان به جهنم، با گرفتن موی بالای پیشانی آنان از سوی ماموران جهنم همراه است: «یعرف المجرمون بسیمـهم فیؤخذ بالنوصی والاقدام» بلکه مجرمان با قیافه هایشان شناخته می شوند، و آنگاه آنها را با موهای پیش سر، و پاهایشان، می گیرند (و به دوزخ می افکنند). («نواصی» جمع «ناصیه» به معنای موی بالای پیشانی است. )
سیمای مجرمان
این آیه در مقام پاسخ از پرسشی تقدیری است، گویا کسی می پرسد: خوب وقتی از گناهشان پرسش نمی شوند پس از کجا معلوم می شود گنهکارند؟ در پاسخ فرموده: مجرمین از سیمایشان شناخته می شوند...، و به همین خاطر جمله مورد بحث را با واو عاطفه عطف به ما قبل نکرد، و نفرمود: در آن روز کسی از جن و انس از گناهش سوال نمی شود، و مجرمین از سیمایشان شناخته می شوند، بلکه بدون واو عاطفه فرمود: مجرمین، تا بفهماند این جمله پاسخ از سوالی است که در کلام نیامده، و منظور از سیما نشانه ای است که از چهره مجرمین نمودار است.
معنای تفسیری آیه
«فیوخذ بالنواصی و الاقدام» - این جمله به خاطر این که حرف فاء بر سرش در آمده، فرع و نتیجه شناسایی مذکور است، و کلمه نواصی جمع ناصیه است، که به معنای موی جلو سر است، و کلمه اقدام جمع قدم است، و جمله «بالنواصی» نائب فاعل جمله «یوخذ» است، معنای تحت اللفظی آن موی جلو سرها گرفته می شود است. و معنای آیه این است که: احدی از گناهش پرسش نمی شود - مجرمین با علامتی که در چهرهاشان نمودار می گردد شناخته می شوند، در نتیجه موی جلو سرشان و پاهایشان را می گیرند و در آتش می اندازند.
معنای گرفتن موی پیش سر
...

💡 تا خاک کف پای تو در دیده کشد مهر افتاده به پیشانی و رو بر سر راهت

💡 مهی به حسن ازین روی آفتاب نهاد چو سایه پیش تو بر خاک تیره پیشانی

💡 پیشِ خایسکِ ملامت به ارادت نگرید مرد باید که چو سندان بنهد پیشانی

💡 بس سجده به درگاه تو بنمود و ز خورشید پیشانی چرخ است بدین داغ مسوّم

💡 شهریارا به درش خاک نشین افلاکند وین کواکب همه داغند به پیشانی‌ها

💡 به این خوشیم که گرد گناه ما صائب به ابر رحمت پیشانی حیا بندست