لغت نامه دهخدا
پیش پیرا. ( نف مرکب ) پیراینده از قبل. کنایه از آرایش دهنده زمان پیش. و در شعر نظامی مراد فردوسی طوسی است. ( آنندراج ):
کجا پیش پیرای پیر کهن
غلط رانده بود از درستی سخن.نظامی.
پیش پیرا. ( نف مرکب ) پیراینده از قبل. کنایه از آرایش دهنده زمان پیش. و در شعر نظامی مراد فردوسی طوسی است. ( آنندراج ):
کجا پیش پیرای پیر کهن
غلط رانده بود از درستی سخن.نظامی.
آن که سرگذشت ها و داستان های پیشینیان را بپیراید و نظم وترتیب دهد: کجا پیش پیرای پیر کهن / غلط رانده بود از درستی سخن (نظامی۵: ۱۰۱۵ ).
💡 گفت پیرا نهادِ جمله علوم مر مرا کن درین زمان معلوم
💡 طرّه سنبل، جبین سمن پیرا غنچه لب چهره ورد حمرایی