لغت نامه دهخدا
پولوس پرسا. [ پ ِ ] ( اِخ ) مردی عیسوی بعهد انوشیروان. وی ظاهراً بزمان جاثلیقی یوسف جانشین ماربها، مطران نصیبین بوده ومختصری از منطق ارسطو را برای شاه بسریانی ترجمه کرده است. ( ترجمه ایران در زمان ساسانیان چ 2 ص 449 ).
پولوس پرسا. [ پ ِ ] ( اِخ ) مردی عیسوی بعهد انوشیروان. وی ظاهراً بزمان جاثلیقی یوسف جانشین ماربها، مطران نصیبین بوده ومختصری از منطق ارسطو را برای شاه بسریانی ترجمه کرده است. ( ترجمه ایران در زمان ساسانیان چ 2 ص 449 ).
💡 سقراط و پولوس بر سر این موضوع بحث میکنند که آیا بلاغت میتواند یک هنر در نظر گرفته شود. پولوس بیان میکند که بلاغت واقعاً یک هنر است، اما سقراط پاسخ میدهد: «راستش را بگویم پولوس، من فکر نمیکنم اصلاً یک هنر باشد» (۴۶۲b). گفتگو ادامه مییابد:
💡 خانه زافیرو پولوس مربوط به اوایل دوره پهلوی است و در شهرستان گلوگاه، بخش کلباد، دهستان کلباد شرقی، شمال غربی روستای لمراسک، مجموعه دخانیات تیرتاش واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۴ اسفند ۱۳۸۵ با شمارهٔ ثبت ۱۷۸۰۷ بهعنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
💡 سقراط معتقد است که با فرض برعکس استدلال قبلی، اگر دشمن شما کار زشتی انجام دادهاست، باید هر وسیلهای را بهکار بگیرید تا او در برابر دستگاه قضایی حاضر نشود.[ب] پولوس و کالیکل هر دو از موقعیت سقراط شگفتزده شدهاند و در شگفتند که آیا او شوخی میکند (481b).