پلیدی انصاب

پلیدی انصاب در قرآن به معنای نجاست و پلیدی بت‌ها و ستون‌های مقدس پیش از اسلام است که خداوند آنها را از عمل شیطان و رجس دانسته و از پرستش یا نزدیک شدن به آن نهی می‌کند؛ در آیه ۵۰ سوره مائده آمده که شراب، قمار، انصاب و ازلام پلید و از عمل شیطان‌اند و مؤمنان باید از آنها دوری کنند تا رستگار شوند. انصاب، در اصل به ستون‌ها یا بت‌هایی گفته می‌شود که مردم در زمان جاهلیت می‌پرستیدند و به آنها قربانی می‌کردند. قرآن این عمل را نه تنها پلید، بلکه از کارهای شیطان می‌داند و انجام آن را موجب گمراهی انسان‌ها می‌شمارد.  بنابراین پلیدی انصاب نه فقط به ظاهر ستون یا بت، بلکه به ماهیت عمل و تأثیر روحانی و اخلاقی آن بر جامعه اشاره دارد. این مفهوم نشان می‌دهد که هر چیزی که انسان را از خدا دور کند و زمینه شرک و فساد فراهم آورد، پلید و ناپاک است. در مجموع، «پلیدی انصاب» هم حکم اخلاقی و هم حکم دینی دارد و پیروی از آن مورد نهی قرآن است.