پایدار امدن

( پایدار آمدن ) پایدار آمدن. [ م َ دَ ] ( مص مرکب ) پایدار ماندن:
اگر روز ما پایدار آمدی
جهان را بسی خواستار آمدی.فردوسی.

💡 کان نظم را سپهر ز هم بگسلد همی وین نظم را بدارد تا حشر پایدار

💡 بساط خاک بودراه وخلق نقش قدم کدام نقش قدم پایدار می ماند

💡 ملک‌ها ماند و مالکان مردند ملکت پایدار بایستی

💡 عیش و نشاط و خرمی و عشرت و سرور در زیر سایه علم پایدار اوست

💡 مصطفی آمد در این ره شهریار حکم او بر هر دو عالم پایدار

💡 رو تو با ارباب دین همّت بدار زآنکه این دنیا نباشد پایدار