پاس سرپنجه

💡 می‌کنم رنگین به خون خویشتن سرپنجه را خواهش رنگ حنا از من نمی‌آید دگر

💡 آن باده پرزور که سرپنجه تاکش از خود بفشاندن ببرد رنگ خزان را

💡 چو شیرش به سرپنجه در خود کشید دگر زور در پنجه در خود ندید

💡 ز خون همیشه به چشمم مژه حنا دارد بدان صفت که به سرپنجه ی نگار انگشت

💡 تاب سرپنجه ی اقبال سلیمان داری دست بتوانی اگر در کمر مور افکند