واجب تقربی

[ویکی فقه] واجب مشروط به قصد تقرب به خدا هنگام امتثال را واجب تقرّبی گویند.
واجب تقرّبی، واجبی است که در آن قصد قربت معتبر بوده و به خاطر اطاعت و تقرب به سوی خدا انجام می گیرد.
تفاوت با واجب تعبدی
تفاوت واجب تقربی با واجب تعبدی، از دیدگاه کسانی که این دو را از هم جدا می دانند، این است که واجب تعبدی به منظور پرستش و راز و نیاز با معبود انجام می گیرد، ولی واجب تقربی فقط به قصد نزدیک شدن به معبود امتثال می شود، مانند: پرداخت خمس و زکات که به خاطر تقرب به خدا است؛ بنابراین، در هر دو واجب قصد قربت و نزدیکی به خدا شرط است، ولی در واجب تعبدی علاوه بر آن، قصد پرستش نیز وجود دارد.

💡 و هرگاه که گمان بد در دل وی افتاد به کسی، آن اولیتر بود که بدان کس تقربی زیادت کند که شیطان را خشم آید و آن گمان کمتر شود و چون به یقین بدانست غیبت نکند، ولیکن به خلوت نصیحت کند و بارنامه نکند اندر نصیحت، بلکه اندر نصیحت اندوهگین شود تا هم به سبب مسلمانی اندوهگین شده باشد و هم نصیحت کرده باشد و مزد هردو بباید.