هفت حرف هوایی

هفت حرف هوایی. [ هََ ح َ ف ِ هََ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) بای ابجد و واو و یای حطی و نون و صاد بی نقطه و تای قرشت و ضاد نقطه دار. ( برهان ).

بای ابجد و او و یای حطی و نون و صاد بی نقطه و تای قرشت و ضاد نقطه دار

💡 مشو ای سنگدل غافل ز آه آسمان سیرم که گاهی از قضا تیر هوایی بر نشان آید

💡 مگذار هوای دل و آب مژه‌ام را ضایع که تو پرورده این آب و هوایی

💡 در سرم باز هوایی ست که گفتن نتوان مهر خورشید لقایی ست که گفتن نتوان

💡 از هوسناکان سراغ کوی جانان را مپرس جنبش تیر هوایی را نشان در کار نیست

💡 به نکهت چمنم بی‌تو آشنایی نیست به رنگ غنچه دلتنگ من هوایی نیست

💡 ز نفس اگر دو روزی به بقا رسیده باشی چو نسیم گل هوایی به هوا رسیده باشی