نیک گهری

نیک گهری. [ گ ُ هََ ] ( حامص مرکب ) نیکوگهری. نجابت. رجوع به نیکوگهری شود.

نیکو گهری. نجابت.

💡 گهری داشت بس لطیف نکت اندر این خاکدان مقام پسند

💡 خورشید جهانتاب کز او لعل شود سنگ از پرتو روشن گهری خاتم صبح است

💡 خورشید اگر کند عرق خون، ز صلب سنگ بیرون نیاورد گهری چون عقیق تو

💡 از گنجِ یقین چگونه یابم گهری کز گنجِ یقین طلسم میبینم و بس

💡 روشن گهری پرده در راز نهان است از چشم تو می خوردن پنهان توگل کرد

💡 گلِ داغ است اگر تاجِ زری هست مرا اشک گلرنگ بود گر گهری هست مرا