نیک فطرتی

لغت نامه دهخدا

نیک فطرتی. [ ف ِ رَ ] ( حامص مرکب ) نیک طینتی. خوش ذاتی.

فرهنگ فارسی

نیک طینتی. خوش ذاتی.

جمله سازی با نیک فطرتی

💡 گرد هستی عقدهٔ پرواز عالی فطرتی‌ست از حجاب دود خویش این شعله اخگر می ‌شود