لغت نامه دهخدا
نیم پیشه. [ ش َ / ش ِ] ( ص مرکب ) کم مایه. ( آنندراج از فرهنگ بدر چاچی ).
نیم پیشه. [ ش َ / ش ِ] ( ص مرکب ) کم مایه. ( آنندراج از فرهنگ بدر چاچی ).
کم مایه.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 فکر دنیا ره ندارد در حریم اهل دل جغد ماتم پیشه در باغ ارم نامحرم است
💡 چهکارست امل پیشه را با قیامت به هر جا رسی پیشتر رفتهباشی
💡 باشد هوس نه عاشقی یا از برای شهرتی رعنای عاشق پیشه را چاک ار به پیراهن فتد
💡 ای پسر نیز مرا سنگدل و تند مخوان تندی و سنگدلی پیشه تست ای دل و جان
💡 غلام عشق شو کاندیشه این است همه صاحبدلان را پیشه این است
💡 می نالم و نگذاردم انصاف که گویم با دل شدگان یار ستم پیشه جفا کرد