نیابت خاصه
مترادف‌ها
نمایندگی ویژه، نمایندگی مخصوص
دانشنامه اسلامی
[ویکی شیعه] نیابت خاصه به معنای جانشینی شخصی از سوی امام برای برقراری ارتباط مردم با او در مواردی که ارتباط مستقیم مردم با وی ممکن نیست. در این شرایط امام، افراد خاصی را به عنوان نایب خود قرار می دهد. امام باید شخصا نائبش را به مردم معرفی نموده یا نایب قبل از او، نائب جدید را به مردم بشناساند. برخی مورخین نیابت را به معنای جانشینی مطلق گرفتهاند و معتقدند تنها وکلای امام زمان (عج) در دوره غیبت صغری یا همان نواب اربعه به عنوان نائب خاص و جانشین مطلق محسوب میشدند. بر اساس این نظریه حتی برترین وکلای دوره حضور ائمه نیز قائم مقام مطلق و نائب خاص امام به شمار نمیآمدند زیرا ارتباط امام با مردم قطع نشده بود از این رو به آنها سفیر یا وکیل امام اطلاق میشد.
نائبان خاص امام زمان چهار نفر بودند: عثمان بن سعید، محمد بن عثمان، حسین بن روح نوبختی و علی بن محمد سمری.
با شروع غیبت صغری چند نفر از یاران ائمه و شیعیان، ادعای دروغین نیابت خاص خود از امام مهدی(ع) را مطرح کردند که نام برخی از آنان در یکی از توقیعات امام زمان (عج) که با هدف لعن و تبری از مدعیان دروغین صادر شده، آمده است. ادعای دروغین نیابت خاص، اختصاص به دوره غیبت صغری نداشته است بلکه در دوره غیبت کبری نیز افرادی ادعای بابیت و نیابت خاص از امام زمان را داشتهاند.
جمله سازی با نیابت خاصه
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 در دوره قاجاریه نیابت این محل با امین‌الرعایا و فرزندان او بوده است. این ناحیه در سال‌های اخیر به شهرستان تبدیل شده است.
💡 حملات اسرائیل محدود بود و تحلیلگران گفتند که نشان دهنده تمایل به کاهش تنش بود. ایران به این حمله پاسخی نداد و تنش‌ها به درگیری نیابتی کاهش یافت.
💡 ز والا حضرت ایدون شکرها باید که در کشور عنایت راند بر مردم نیابت کرد از سلطان
💡 نیابت ز آن معلم جوی اندر حکمت آموزی که لوح جوهر کل ساده یابی در دبستانش
💡 دهد فروغ جمال جهان فروز تو هر روز جهان فروزی خود را به آفتاب نیابت
💡 در دوران حکومت‌های باستانی، نمایندگان پادشاه با داشتن حکم نیابت خاصه، اجازه داشتند در ولایات دوردست، تصمیمات مهم و حیاتی را به نام پادشاه اتخاذ کنند.
💡 او به عنوان صاحب نیابت خاصه در مراسم رسمی، مسئولیت نمایندگی کامل از طرف رئیس‌جمهور و انتقال پیام‌های مهم بین دو کشور را بر عهده داشت.
💡 اسناد تاریخی نشان می‌دهند که فرد مذکور دارای نیابت خاصه برای مدیریت امور مالی و اداری در قلمروهای تحت سلطه بود و اختیارات گسترده‌ای داشت.
