نوای کاسه گر

نوای کاسه گر. [ ن َ ی ِ س َ / س ِ گ َ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) نام لحنی است از الحان موسیقی. ( جهانگیری ):
کاس بخندید کز نشاط سحرگاه
کوس بشارت نوای کاسه گر آورد.خاقانی.

نام لحنی است از الحان موسیقی.

💡 سرمهٔ خامشی دهد، بلبل خوش نوای را چون به سخن درآورم، خامهٔ مشکسای را

💡 هرجا نوای عین و سوا می‌خورد به ‌گوش از پردهٔ تو یا ز لب من شنیده‌اند

💡 بوی خون می آید امروز از نوای بلبلان تا کدامین سنگدل گل از گلستان چیده است

💡 ناله‌ام تا بود کم، صائب اثر بسیار داشت بی‌اثر کردم ز بسیاری، نوای خویش را

💡 هم نوای بلبل و هم صوت زاغم می گزد خا ر چشمم می خراشد، گل دماغم می گزد

💡 جمله بی برگ و نوایان چمن را هر دم از گهرباری ابر کرمش، برگ و نواست