«نای سرغین» یا «سرنا» (که مخفف سورنای است) نوعی ساز بادی سنتی است که در فرهنگ ایرانی و ترکی شناخته شده است. این ساز در اصل «سورنای» نامیده میشود و به دلیل ساختار و صدا، آن را گاهی «نای ترکی» نیز میخوانند. نای سرغین در مراسم شادی، عروسی و مجالس جشن و عشرت به کار میرود و موسیقی آن فضایی شاد و پرانرژی ایجاد میکند. علاوه بر کاربرد جشن و شادی، سرنا در گذشته به عنوان سازی شیپورمانند در جنگها نیز استفاده میشده و برای اعلام و هدایت نیروها نواخته میشده است. این ساز دارای صدایی بلند و نالهمانند است که با دمیدن و کنترل نفس نوازنده تولید میشود و قابلیت همراهی با کوس و طبل را دارد. در ادبیات کهن فارسی، از جمله فردوسی، نای سرغین به همراه سایر سازها برای توصیف مراسم، جنگ و شادی آمده است: «غو کوس با نالهٴ کرّ نای / دم نای سرغین و هندی درای».
نای سرغین
لغت نامه دهخدا
نای سرغین. [ ی ِ س ِ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) رجوع به سرغین شود:
خروش آمد و ناله گاودم
دم نای سرغین و روئینه خم.فردوسی.چو آمد به نزدیکی رزمگاه
دم نای سرغین برآمد به ماه.فردوسی.