ناورد نمودن

ناورد نمودن. [ وَ ن ُ / ن ِ / ن َ دَ ] ( مص مرکب ) حمله آوردن. تاختن بردن:
چو خوردند هر گونه ای خوردها
نمودند بر باده ناوردها.نظامی.

حمله آوردن تاختن بردن.

💡 آراسته گشتی بتن شاهی کو را ناورد و نیارد به جهان همتا دوران

💡 آنکه چو او ننگرد، چشم زمین و زمان آنکه چو او ناورد، دور سنین و شهور

💡 شد آگه که در گشت ناورد او نباشد چو او مرد و هم مرد او

💡 پراکنده کرد آن همه مرد را خود از یادشان برد ناورد را

💡 از غایت لطافت تو ناورد به هم گر تو سوار بر مژه مور بگذری

💡 دگر، هر کارکان حق ناورد راست مکن اندیشه اش کان نامهیاست