نان باره

نان باره. [ رَ / رِ ] ( ص مرکب ) نان طلب. نانجوی. نانخواه.

آنکه درطلب نانست نان جوی نان خواه: کندتازه نانباره هرکسی در آن باره سازدنوازش بسی. ( نظامی.گنجینه گنجوی.ص ۱۵۳ )

💡 بس که برین باره کوه و دشت که بینی ابر زمستان گذشت و باد بهاری

💡 آیم اگر بخویش دگر باره جان دهم آن خواب را که روزی من شد در آن سحر

💡 رفت عیسی عاقبت زانجایگاه چون دگر باره فرود آمد براه

💡 همه شب همی دوش خوردم دریغ که گر باره کُشته نگشتی به تیغ

💡 نه با من چند باره عهد کردی که هرگز روزی از من برنگردی

💡 یارم به تفرج چمن بیرون شد بر باره چو مه سوار برگردون شد