ناف پری

💡 چین زلفت ناف آهو، نافه‌اش خوناب دل آه از این خونی که اندر گردن آهوی تست

💡 مگرپنداشت ناف او فتاده‌ست به حقه لعل رخت خود نهاده‌ست

💡 گُل و برگ گُل بین که خاشاک خشک به بار آید و ناف آهو به مشک

💡 از لب همه تا ناف ترا بوسه توان زد لیکن سخن اینجاست که هر چیز بجا به

💡 بما ده ساقی از آن باده صاف کزو گردون گذارد بر زمین ناف

💡 به ناف زد ولی از پشت نه کشید برون چنانکه شرم زجیحون نمود دفتر او