منقول عرفی

[ویکی فقه] لفظ نقل شده به معنای دیگر توسط عرف را منقول عرفی گویند.
منقول عرفی، لفظی است که به وسیله عرف از معنای اصلی و اولی خود نقل داده شده و در معنای دوم استعمال می شود، مانند: لفظ «سیاره» که در لغت به معنای «متحرک» می باشد، اما عرف آن را بر وسیله نقلیه اطلاق می نماید.
اقسام منقول عرفی
منقول عرفی بر دو قسم است:۱. منقول عرفی عرف عام، مانند: لفظ «سیاره»؛۲. منقول عرفی عرف خاص، هم چون اصطلاحات رایج در هر علم و فن، مانند: کلمات «رفع»، «جر» و «نصب» در اصطلاح نحوی ها، و «جوهر» و «عرض» در اصطلاح متکلمان که از معانی لغوی شان به معانی اصطلاحی نقل داده شده اند.

💡 ازحضرت صادق (عليه السلام ) منقول است كه: از نامه نوشتن هركساستدلال بر عقل و بينائى او ميتوان كرد و ازرسول و ايلچى او استدلال برفهم و زيركى او ميتوان كرد.

💡 و به سند صحيح از امام صادق عليه السلام منقول است: كه پدرم مى فرمود:(قل هو الله احد) يك سوم قرآن است، و (قل يا ايها الكافرون ) يك چهارم قرآن است.(450)

💡 و به سندهاى معتبر منقول است كه: ابن كوا به حضرت اميرالمؤمنين عليه السلام عرضكرد كه: از تو نقل مى كنند كه گفته اى كه فرزندى بوده است كه از پدرش بزرگتربوده است و عقل من اين را قبول نمى كند.

💡 و به سند ديگر از امام صادق عليه السلام منقول است: كسى كه جمعه اى را سپرى كند ودر آن قل هو الله احد نخواند و سپس بميرد، بر دين ابى لهب مرده است (461)

💡 در روايت ديگر منقول است كه: چون عابد بنىاسرائيل در عبادت به نهايت مى رسيد راه رونده و سعى كننده مى شد در حوائج مردم واهتمام مى كرد در آنچه سبب صلاح ايشان بود (910).

💡 از حضرت صادق منقول است كه از مت نيست كسى كه نيكو مصاحبت نكند با مصاحبان خود ونيكو رفاقت نكند با رفيقان خود و نيكو نمك خوارگى نكند با كسى كه با او مهربانىكند.