لغت نامه دهخدا
منته نگرو. [ م ُ ت ِ ن ِ رُ ] ( اِخ ) مونته نگرو. شاهزاده نشینی در ناحیه بالکان بود که در سال 1878 م. بوسیله قرارداد برلن مستقل گردید و در سال 1910 م. نیکلای اول به سلطنت این سرزمین رسید و کشوری پادشاهی شد. آنگاه در سال 1918م. به یوگسلاوی پیوست و امروز یکی از جمهوری های فدراتیو یوگسلاوی است و 13812 کیلومتر مربع وسعت و 511000تن سکنه دارد و مرکز آن تیتوگراد است. ( از لاروس ).