منار نادری

لغت نامه دهخدا

منار نادری. [ م َ / م ِ دِ ] ( اِخ ) منارهائی که به فرمان نادرشاه برای راهنمائی کاروانیان واردوهای جنگی در صحراهای بی آب و علف و کویرها با سنگ و آجر و گچ ساخته شده بود و یکی از این منارها که به میل نادری هم شهرت دارد در میان ریگزارهای میان کرمان و بلوچستان هنوز باقی است و تنها وسیله راهنما به شعاع سی فرسخ در این ریگزار بی آب و علف است.

فرهنگ فارسی

منارهای عظیمی که بفرمان نادرشاه افشار برای راهنمائی قافله ها و سهولت امر اردو کشی از آجر و گچ و یا آهک و سنگ در صحاری بی آب و علف و کویرها ساخته شده است. یکی از این منارها که بنام منار نادری یا میل نادری مشهور است در میان ریگزار های مخوف بین کرمان و بلوچستان خودنمائی میکند. این منار عظیم که تا قریب ۳٠ فرسخ آب و آبادی در اطراف آن وجود ندارد در واقع تنها وسیله راهنمائی و جلوگیری از سرگردانی وسائط نقلیه و مسافران و کاروانان است.

جمله سازی با منار نادری

💡 بعد از پیروزی انقلاب ۵۷، بهمن نادری پور (معروف به تهرانی) از اعضای ساواک در دادگاه می‌گوید:

💡 احمد نادری در حساب توییتری‌اش در تاریخ ۱۲ آذر ۱۳۹۹ با اشاره به حضور هیئت سیاسی طالبان در سفارت ایران در قطر، در حمایت از آنها نوشت:

💡 از پسوندهای نادری است که بر بن اسمی افزوده می‌شود. اضافه شدن آن بر بن‌های فعلی نسبتاً رواج بیشتری دارد.

💡 تپه نادری (اصلاندوز) در شهرستان پارس‌آباد، بخش اصلاندوز ـ کناره ارس واقع شده و این اثر در تاریخ ۱ فروردین ۱۳۴۷ با شمارهٔ ثبت ۷۹۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

💡 منازل مسکونی راه آهن مربوط به دوره پهلوی اول است و در اهواز، پشت مرکز سقانی قدیم، غرب پل نادری، جنب پل واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۷ بهمن ۱۳۷۸ با شمارهٔ ثبت ۲۵۸۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

💡 تصمیمات هیئت ژوری اتفاق بسیار نادری را رقم زد: کسی که رکورد جهان را شکسته بود از رقابت حذف شد!