ملک امیرشاهی سبزواری

[ویکی اهل البیت] این صفحه مدخلی از اثر آفرینان است
خطاط، نقاش، موسیقیدان و شاعر، متخلص به شاهی. از غزل سرایان معروف شیعه ی قرن خود بود و ظاهراً در شاعری، استاد عبدالرحمان جامی بوده است.
در سبزوار به دنیا آمد و نیاکانش از امرای سربداری و خود خواهرزاده ی خواجه علی مؤید سربداری بود. علت اشتهار شاعر به امیر به همین سبب و انتخاب تخلص شاهی هم ظاهراً به این دلیل است. وی در طلب علم و ادب به هرات رفت و در خدمت شاهزاده بایسنقر منصب تقرب و ندیمی یافت.
بعد از مدتی از او رنجیده شد و از هرات به سبزوار رفت و در آنجا به کشاورزی پرداخت. در اواخر عمر برای نقاشی کوشک گل افشان که بابر میرزا در استرآباد ساخته بود، به آنجا رفت و همان درگذشت. جنازه ی او را به سبزوار انتقال دادند و در خانقاه مربوط به نیاکانش به خاک سپردند. امیرشاهی انواع خطوط را خوش می نوشت و نام وی را در زمره ی خوشنویسان کتابخانه ی بایسنقری آورده اند، ولی تاکنون نمونه ی خطی از وی دیده نشده است.
امیر در فن نقاشی مصور و مذهب شهرت داشت و در موسیقی ماهر بود و عود می نواخت. از آثار وی: دیوان (شعر)، مشتمل بر دوازده هزار بیت.

💡 فرهاد شیبانی داستان «سار بی‌بی خانم» را از مجموعه‌ای به همین نام و با بازیگری فرخ‌نیا (در نقش بی‌بی خانم) به فیلم درآورده‌است. در سال ۲۰۱۱ مستندی به نام «تجربهٔ نوشتن» دربارهٔ زندگانی ادبی و آثار مهشید امیرشاهی در بی‌بی‌سی فارسی پخش شد.

💡 نقش او در تبدیل نشریهٔ داخلی رودکی به یک نشریهٔ سراسری مورد نقد مثبت دیگران بوده‌است. او این کار را در زمانی انجام داد که دید جریان روشنفکری نسبت به نشریات دولتی منفی بود. با این حال، او توانست با سپردن بخش‌های مختلف به افرادی به گرایش‌های گوناگون این نگاه را کنار زند؛ از جمله، او بخش ادبی را به مهشید امیرشاهی، بخش اندیشه را به داریوش آشوری و بخش سینما را به جمشید ارجمند سپرد.