ملامت ناک

ملامت ناک. [ م َ م َ ] ( ص مرکب ) سزاوار ملامت و نکوهش. ( ناظم الاطباء ).

💡 ملامت افراد ضعيف الايمان كه شايعات دشمن ساخته را پراكنده مى سازند

💡 ملامت مرد عاشق را چو باد اندر قفس باشد کجا در گوش جان گیرد مرا زینگونه افسانه

💡 مردم گفتند: آن كسى كه مردم را به زنا ملامت مى كرد خود زنا كرد. پادشاه امر كرد وى رابه دار آويزند.

💡 چون بیدلان ز سنگ ملامت متاب روی خندان چو کبک مست درین کوهسار باش

💡 به جان و سر که نگردانم از وصال تو روی و گر هزار ملامت رسد به جان و سرم

💡 (يوسف ) گفت: امروز ملامت و توبيخى بر شما نيست. خداوند، شما را مى بخشد و اومهربان ترينِ مهربانان است.