مصالح ظنی

[ویکی فقه] مصالح مظنون به حسب عقل یا دلیل ظنّی شرعی را مصالح ظنی گویند.
مصالح ظنی، به مصالحی گفته می شود که عقل به وجود آن ها ظن پیدا می کند و یا دلیلی ظنی، مثل خبر واحد، بر وجود آن ها دلالت می نماید.
قول زحیلی
در کتاب « اصول الفقه الاسلامی » آمده است:«و الظنیة: ما اقتضی العقل ظنه کاتخاذ کلاب الحراسة فی الدور وقت الخوف او دل علیه دلیل ظنّی من الشرع مثل حدیث: «لا یقضی القاضی و هو غضبان».

💡 از باب مثال در مقايسه بين ولايت قيّم بر ايتام و حق زناشويى بين مرد و زن مى توان اينفرق را به وضوح دريافت؛ زيرا قيمومت بر ايتام، محدود به مصالح آنان است بدينمعنا كه قيّم آنگاه مى تواند در اموال صغار تصرف كند كه به مصلحت ايشان باشد:(...وَلاتَقْرَبُوا مالَ الْيَتيمِ اِلاّ بِالَّتى هِىَ اَحْسَنُ...).(86)