لغت نامه دهخدا
مشارف الشام. [ م َ رِ فُش ْ شا ] ( اِخ ) آن دههاست از عرب که متصل زمین آبادان است. از آن است «سیوف مَشرفیّة»؛ یعنی شمشیرهای منسوب به سوی مشارف. لا یقال: مشارفی لان الجمع لا ینسب الیه اذا کان علی هذا الوزن. ( منتهی الارب ) ( از محیط المحیط ) ( از اقرب الموارد ). قریه هاست در نزدیکی حوران از آنجمله است بصری از اعمال شام. ( از معجم البلدان ). دیهای شام. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ).
