مرده ستایی

مرده ستایی. [ م ُ دَ / دِ س ِ ] ( حامص مرکب ) رثاء. مرثیت. مرثیه گوئی. مرثیه سرائی. عمل مرده ستای:
خبر ندارد از کار شاعری چیزی
جز اینکه مرده ستائی کند نه جای و به جای.سوزنی.رجوع به مرده ستای شود.

مرثیه گوی

💡 شاید که تو شکر گویی از وی زیبد که تواش همی ستایی

💡 وگرنه با تمام خود ستایی چو حیوان لگد افکن چرایی

💡 اگر خاری نیفتد در ره نطق بیاموزم به بلبل گل ستایی

💡 ملتزم عزتست ورتبه فزایی عین جلالست و ذوالجلال ستایی

💡 چو مهری زین فزونتر آزمایی سخنهای مرا آنگه ستایی

💡 باشد به از آن که همنشین خود را در پیش ستایی وز پس بدگویی