مداد فروش

مدادفروش. [ م ِ / م َ ف ُ ] ( نف مرکب ) کسی که مرکب می فروشد. ( ناظم الاطباء ). فروشنده مرکب. این بیت رامؤلف آنندراج از سیفی شاهد آورده است:
روز من از مدادفروشی اگر شب است
تنها ز بخت نیست که علت مرکب است.
و در آن «مدادفروشی » را با یاء وحدت و مصدری هر دو می توان خواند، هم به معنی معشوقی که پیشه اش مرکب فروشی است، و هم به معنی مدادفروشی و کنایه از قلمزدن و کتابت. || آنکه قلم مداد می فروشد. ( ناظم الاطباء ).

کسی که مرکب می فروشد

💡 ایچشمۀ مداد من از غصه قیر شو ایخانۀ نزار من از غم چو نی بزار

💡 از سویدای دلم بودش مداد دفتر غم را چو انشا کرد عشق

💡 دفتر صنع او نخواسته است از ورق رونق از مداد مدد

💡 چو آورد به بنان خامه گاه نظم، سزد عطارد قلمش را مداد جرم زحل

💡 هفت دریا گر شود کلی مداد نیست مر پایان شدن را هیچ امید

💡 مرا به نوک قلم بحری آفرید خدای که از دوات عمان سازم از مداد گهر